कविता ः
लेखक ः भोला यादब


किए पढैछी पोथी पुराण,
किए करैछी रामक ध्याण,
इष्ट मित्र भाइ माई कहे वैरी,
वैर करैछी हम हमर पहचान,
झुठ कपट संग छीहे माहान ।

                               देवी रुप पुज्नीय हमर माता,
                               नोरेछै हुनकर श्रृङगार ।
                               दुखः कष्टमे भुइल रहल अछि,
                               गंगा माई हमर अंगार ।
                               सीतल जल अंगार केली हम,
                              वह्रा वह्रा हम अपने सान ।
                              लिय अहाँ हमर पहचान,
                              निर्थक घमण्ड संग छिहे महान ।

कठोर काया वियोग नै जाने,
जन्मदाताके नै पहचाने,
धनके लोभ धर्म करैए कुंन्ठीत,
दुधक दाम मनमे नै आने ।
घरी घरी अपुरा महरानी,
विन्ती करे हमरा प्रणाम ।
लिय अहाँ हमर पहचान,
पाप कर्म संगे छिहे महान ।
                             

                             किए पढैछी पोथी पुरान,
                             किए करैछी रामक ध्याण,
                             इष्ट मित्र भाइ माइ कहेवैरी,
                             वैर संगे हम छीहे महान ।
                             माईकहे पुत्र अहाँ वनु त्यागी,
                             व्रmोध लोभ सब त्याग करु ।
                             सत्य धर्म सुन्दर नितीसँ,
                             जिवनके सिंगार करु ।
                            मनपागल हमर व्रmोध लोभमे,
                            सत्य धर्म नै छै पहचान ।
                            लिय अहाँ हमर पहचान,
                            व्रmोध लोभ संगे छिहे महान ।

साँझ मलिन लक्ष्मी घरकाने,
काल चक्रके ऊ पहचाने ।
व्रmोध काल हँसी मनमानी,
कठोर हृदय संग नाच करे ।
उदास देख तारा रानी,
देख दुष्ट उपहास करे ।
सती सावीत्री करु हमर गुण गान,
हमछी वीर हमरे कहु माहान ।
लिय हमर अहाँ पहचान,
अग्निवान संग छिहे महान ।